пропали́ть
[прожечь]
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | пропали́ть |
|---|---|
| Future, я | пропалю́ |
| Future, ты | пропали́шь |
| Future, он, она, оно | пропали́т |
| Future, мы | пропали́м |
| Future, вы | пропали́те |
| Future, они | пропаля́т |
| Past masculine | пропали́л |
| Past feminine | пропали́ла |
| Past neuter | пропали́ло |
| Past plural | пропали́ли |
| Imperative singular | пропали́ |
| Imperative plural | пропали́те |
Imperfective: пропа́ливать