промахну́ться
to miss (one's aim), to miss the mark, to fail to hit, to miscue
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | промахну́ться |
|---|---|
| Future, я | промахну́сь |
| Future, ты | промахнёшься |
| Future, он, она, оно | промахнётся |
| Future, мы | промахнёмся |
| Future, вы | промахнётесь |
| Future, они | промахну́тся |
| Past masculine | промахну́лся |
| Past feminine | промахну́лась |
| Past neuter | промахну́лось |
| Past plural | промахну́лись |
| Imperative singular | промахни́сь |
| Imperative plural | промахни́тесь |
Imperfective: прома́хиваться