приходи́ть
to come (to), to arrive (at) (place, conclusion, state of abandonment, anger, insanity)
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | приходи́ть |
|---|---|
| Present, я | прихожу́ |
| Present, ты | прихо́дишь |
| Present, он, она, оно | прихо́дит |
| Present, мы | прихо́дим |
| Present, вы | прихо́дите |
| Present, они | прихо́дят |
| Future, я | бу́ду приходи́ть |
| Future, ты | бу́дешь приходи́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет приходи́ть |
| Future, мы | бу́дем приходи́ть |
| Future, вы | бу́дете приходи́ть |
| Future, они | бу́дут приходи́ть |
| Past masculine | приходи́л |
| Past feminine | приходи́ла |
| Past neuter | приходи́ло |
| Past plural | приходи́ли |
| Imperative singular | приходи́ |
| Imperative plural | приходи́те |
Perfective: прийти́