пристрели́ть
to shoot (down)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | пристрели́ть |
|---|---|
| Future, я | пристрелю́ |
| Future, ты | пристре́лишь |
| Future, он, она, оно | пристре́лит |
| Future, мы | пристре́лим |
| Future, вы | пристре́лите |
| Future, они | пристре́лят |
| Past masculine | пристрели́л |
| Past feminine | пристрели́ла |
| Past neuter | пристрели́ло |
| Past plural | пристрели́ли |
| Imperative singular | пристрели́ |
| Imperative plural | пристрели́те |
Imperfective: пристре́ливать