прикла́дывать
to put (next to)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | прикла́дывать |
|---|---|
| Present, я | прикла́дываю |
| Present, ты | прикла́дываешь |
| Present, он, она, оно | прикла́дывает |
| Present, мы | прикла́дываем |
| Present, вы | прикла́дываете |
| Present, они | прикла́дывают |
| Future, я | бу́ду прикла́дывать |
| Future, ты | бу́дешь прикла́дывать |
| Future, он, она, оно | бу́дет прикла́дывать |
| Future, мы | бу́дем прикла́дывать |
| Future, вы | бу́дете прикла́дывать |
| Future, они | бу́дут прикла́дывать |
| Past masculine | прикла́дывал |
| Past feminine | прикла́дывала |
| Past neuter | прикла́дывало |
| Past plural | прикла́дывали |
| Imperative singular | прикла́дывай |
| Imperative plural | прикла́дывайте |
Perfective: приложи́ть
Examples
- прикла́дывать ру́ку — 1) to sign, fix one's signature 2) take a hand (in), put one's hand, to have a finger in the pie