прики́нуть
to estimate, to make a rough calculation
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | прики́нуть |
|---|---|
| Future, я | прики́ну |
| Future, ты | прики́нешь |
| Future, он, она, оно | прики́нет |
| Future, мы | прики́нем |
| Future, вы | прики́нете |
| Future, они | прики́нут |
| Past masculine | прики́нул |
| Past feminine | прики́нула |
| Past neuter | прики́нуло |
| Past plural | прики́нули |
| Imperative singular | прики́нь |
| Imperative plural | прики́ньте |
Imperfective: прики́дывать
Examples
- Э́то же кот, прики́нь? — It's a cat, you know?
- прики́нуть в уме́ — to weigh up; (try to) figure out