приду́мывать
to make up, to think up, to devise, to contrive, to invent
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | приду́мывать |
|---|---|
| Present, я | приду́мываю |
| Present, ты | приду́мываешь |
| Present, он, она, оно | приду́мывает |
| Present, мы | приду́мываем |
| Present, вы | приду́мываете |
| Present, они | приду́мывают |
| Future, я | бу́ду приду́мывать |
| Future, ты | бу́дешь приду́мывать |
| Future, он, она, оно | бу́дет приду́мывать |
| Future, мы | бу́дем приду́мывать |
| Future, вы | бу́дете приду́мывать |
| Future, они | бу́дут приду́мывать |
| Past masculine | приду́мывал |
| Past feminine | приду́мывала |
| Past neuter | приду́мывало |
| Past plural | приду́мывали |
| Imperative singular | приду́мывай |
| Imperative plural | приду́мывайте |
Perfective: приду́мать
Examples
- Ма́ма всё вре́мя приду́мывала но́вые развлече́ния, что́бы де́тям не́ было ску́чно. — Mum always was thinking up new entertainment so that the children were not bored.