прибра́ть
to put in order, to clean up, to tidy (up)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | прибра́ть |
|---|---|
| Future, я | приберу́ |
| Future, ты | приберёшь |
| Future, он, она, оно | приберёт |
| Future, мы | приберём |
| Future, вы | приберёте |
| Future, они | приберу́т |
| Past masculine | прибра́л |
| Past feminine | прибрала́ |
| Past neuter | прибра́ло |
| Past plural | прибра́ли |
| Imperative singular | прибери́ |
| Imperative plural | прибери́те |
Imperfective: прибира́ть
Examples
- прибра́ть ко́мнату — to do (clean; tidy up) the room