почини́ть
to repair, to mend, to fix
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | почини́ть |
|---|---|
| Future, я | починю́ |
| Future, ты | почи́нишь |
| Future, он, она, оно | почи́нит |
| Future, мы | почи́ним |
| Future, вы | почи́ните |
| Future, они | почи́нят |
| Past masculine | почини́л |
| Past feminine | почини́ла |
| Past neuter | почини́ло |
| Past plural | почини́ли |
| Imperative singular | почини́ |
| Imperative plural | почини́те |