потерпе́ть
to be patient, to keep one's patience
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | потерпе́ть |
|---|---|
| Future, я | потерплю́ |
| Future, ты | поте́рпишь |
| Future, он, она, оно | поте́рпит |
| Future, мы | поте́рпим |
| Future, вы | поте́рпите |
| Future, они | поте́рпят |
| Past masculine | потерпе́л |
| Past feminine | потерпе́ла |
| Past neuter | потерпе́ло |
| Past plural | потерпе́ли |
| Imperative singular | потерпи́ |
| Imperative plural | потерпи́те |
Imperfective: терпе́ть
Examples
- потерпе́ть пораже́ние — to sustain a defeat; be defeated
- мы не поте́рпим э́того — we won't stand/tolerate that; this shall not be tolerated