постыди́ться
to be ashamed
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | постыди́ться |
|---|---|
| Future, я | постыжу́сь |
| Future, ты | постыди́шься |
| Future, он, она, оно | постыди́тся |
| Future, мы | постыди́мся |
| Future, вы | постыди́тесь |
| Future, они | постыдя́тся |
| Past masculine | постыди́лся |
| Past feminine | постыди́лась |
| Past neuter | постыди́лось |
| Past plural | постыди́лись |
| Imperative singular | постыди́сь |
| Imperative plural | постыди́тесь |
Imperfective: стыди́ться