поступи́ть
to act, to behave, to do things (in a certain way)
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | поступи́ть |
|---|---|
| Future, я | поступлю́ |
| Future, ты | посту́пишь |
| Future, он, она, оно | посту́пит |
| Future, мы | посту́пим |
| Future, вы | посту́пите |
| Future, они | посту́пят |
| Past masculine | поступи́л |
| Past feminine | поступи́ла |
| Past neuter | поступи́ло |
| Past plural | поступи́ли |
| Imperative singular | поступи́ |
| Imperative plural | поступи́те |
Imperfective: поступа́ть
Examples
- Почему́ ты так поступи́л? — Why did you do that?