поплы́ть
to start swimming, to start floating
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | поплы́ть |
|---|---|
| Future, я | поплыву́ |
| Future, ты | поплывёшь |
| Future, он, она, оно | поплывёт |
| Future, мы | поплывём |
| Future, вы | поплывёте |
| Future, они | поплыву́т |
| Past masculine | поплы́л |
| Past feminine | поплыла́ |
| Past neuter | поплы́ло |
| Past plural | поплы́ли |
| Imperative singular | поплыви́ |
| Imperative plural | поплыви́те |
Imperfective: плыть
Examples
- Он поплы́л в сто́рону маяка́. — He started swimming towards the lighthouse.