понра́виться
to please [with dative ‘someone’] (idiomatically translated by English like with the dative object …
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | понра́виться |
|---|---|
| Future, я | понра́влюсь |
| Future, ты | понра́вишься |
| Future, он, она, оно | понра́вится |
| Future, мы | понра́вимся |
| Future, вы | понра́витесь |
| Future, они | понра́вятся |
| Past masculine | понра́вился |
| Past feminine | понра́вилась |
| Past neuter | понра́вилось |
| Past plural | понра́вились |
| Imperative singular | понра́вься |
| Imperative plural | понра́вьтесь |
Imperfective: нра́виться
Examples
- Э́то кино́ мне не понра́вилось. — I didn't like this movie.