покори́ть
to subdue, to conquer, to subjugate, to win (over)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | покори́ть |
|---|---|
| Future, я | покорю́ |
| Future, ты | покори́шь |
| Future, он, она, оно | покори́т |
| Future, мы | покори́м |
| Future, вы | покори́те |
| Future, они | покоря́т |
| Past masculine | покори́л |
| Past feminine | покори́ла |
| Past neuter | покори́ло |
| Past plural | покори́ли |
| Imperative singular | покори́ |
| Imperative plural | покори́те |
Imperfective: покоря́ть