поклони́ться
to bow (to, before), to greet (to bend oneself as a gesture of respect or deference)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | поклони́ться |
|---|---|
| Future, я | поклоню́сь |
| Future, ты | покло́нишься |
| Future, он, она, оно | покло́нится |
| Future, мы | покло́нимся |
| Future, вы | покло́нитесь |
| Future, они | покло́нятся |
| Past masculine | поклони́лся |
| Past feminine | поклони́лась |
| Past neuter | поклони́лось |
| Past plural | поклони́лись |
| Imperative singular | поклони́сь |
| Imperative plural | поклони́тесь |
Imperfective: кла́няться
Examples
- Поклони́тесь ему́ от меня́. — Give him my regards.