подыша́ть
to breathe
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | подыша́ть |
|---|---|
| Future, я | подышу́ |
| Future, ты | поды́шишь |
| Future, он, она, оно | поды́шит |
| Future, мы | поды́шим |
| Future, вы | поды́шите |
| Future, они | поды́шат |
| Past masculine | подыша́л |
| Past feminine | подыша́ла |
| Past neuter | подыша́ло |
| Past plural | подыша́ли |
| Imperative singular | подыши́ |
| Imperative plural | подыши́те |
Imperfective: дыша́ть
Examples
- подыша́ть чи́стым во́здухом — to take/get/have a breath of fresh air