подружи́ться
to make friends with, to establish a friendly relationship with
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | подружи́ться |
|---|---|
| Future, я | подружу́сь |
| Future, ты | подру́жишься, подружи́шься |
| Future, он, она, оно | подру́жится, подружи́тся |
| Future, мы | подру́жимся, подружи́мся |
| Future, вы | подру́житесь, подружи́тесь |
| Future, они | подру́жатся, подружа́тся |
| Past masculine | подружи́лся |
| Past feminine | подружи́лась |
| Past neuter | подружи́лось |
| Past plural | подружи́лись |
| Imperative singular | подружи́сь |
| Imperative plural | подружи́тесь |
Imperfective: дружи́ться
Examples
- Людми́ла и Са́ша бы́стро подружи́лись не́жною, но беспоко́йною дру́жбою. — Liudmilla and Sasha became friends with a gentle yet not tranquil friendship.