подогна́ть
to drive; to urge on, to hurry (someone)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | подогна́ть |
|---|---|
| Future, я | подгоню́ |
| Future, ты | подго́нишь |
| Future, он, она, оно | подго́нит |
| Future, мы | подго́ним |
| Future, вы | подго́ните |
| Future, они | подго́нят |
| Past masculine | подогна́л |
| Past feminine | подогнала́ |
| Past neuter | подогна́ло |
| Past plural | подогна́ли |
| Imperative singular | подгони́ |
| Imperative plural | подгони́те |
Imperfective: подгоня́ть