погоди́ть
to wait a little (commonly used in the imperative), to hang on
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | погоди́ть |
|---|---|
| Future, я | погожу́ |
| Future, ты | погоди́шь |
| Future, он, она, оно | погоди́т |
| Future, мы | погоди́м |
| Future, вы | погоди́те |
| Future, они | погодя́т |
| Past masculine | погоди́л |
| Past feminine | погоди́ла |
| Past neuter | погоди́ло |
| Past plural | погоди́ли |
| Imperative singular | погоди́, пого́дь |
| Imperative plural | погоди́те |
Imperfective: годи́ть