охрене́ть
to become impudent, brazen, insolent
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | охрене́ть |
|---|---|
| Future, я | охрене́ю |
| Future, ты | охрене́ешь |
| Future, он, она, оно | охрене́ет |
| Future, мы | охрене́ем |
| Future, вы | охрене́ете |
| Future, они | охрене́ют |
| Past masculine | охрене́л |
| Past feminine | охрене́ла |
| Past neuter | охрене́ло |
| Past plural | охрене́ли |
| Imperative singular | охрене́й |
| Imperative plural | охрене́йте |
Imperfective: хрене́ть, охренева́ть