отходи́ть
to go away, to go aside, to move away, to move aside
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | отходи́ть |
|---|---|
| Present, я | отхожу́ |
| Present, ты | отхо́дишь |
| Present, он, она, оно | отхо́дит |
| Present, мы | отхо́дим |
| Present, вы | отхо́дите |
| Present, они | отхо́дят |
| Future, я | бу́ду отходи́ть |
| Future, ты | бу́дешь отходи́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет отходи́ть |
| Future, мы | бу́дем отходи́ть |
| Future, вы | бу́дете отходи́ть |
| Future, они | бу́дут отходи́ть |
| Past masculine | отходи́л |
| Past feminine | отходи́ла |
| Past neuter | отходи́ло |
| Past plural | отходи́ли |
| Imperative singular | отходи́ |
| Imperative plural | отходи́те |
Perfective: отойти́