отстоя́ть
to stand (on one's feet) (somewhere) from beginning to end
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отстоя́ть |
| Future, я | отстою́ |
| Future, ты | отстои́шь |
| Future, он, она, оно | отстои́т |
| Future, мы | отстои́м |
| Future, вы | отстои́те |
| Future, они | отстоя́т |
| Past masculine | отстоя́л |
| Past feminine | отстоя́ла |
| Past neuter | отстоя́ло |
| Past plural | отстоя́ли |
| Imperative singular | отсто́й |
| Imperative plural | отсто́йте |
Imperfective: отста́ивать
отстоя́ть
to be away (from), to be distant (from), to be apart, to be located (a certain distance from)
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | отстоя́ть |
| Present, я | отстою́ |
| Present, ты | отстои́шь |
| Present, он, она, оно | отстои́т |
| Present, мы | отстои́м |
| Present, вы | отстои́те |
| Present, они | отстоя́т |
| Future, я | бу́ду отстоя́ть |
| Future, ты | бу́дешь отстоя́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет отстоя́ть |
| Future, мы | бу́дем отстоя́ть |
| Future, вы | бу́дете отстоя́ть |
| Future, они | бу́дут отстоя́ть |
| Past masculine | отстоя́л |
| Past feminine | отстоя́ла |
| Past neuter | отстоя́ло |
| Past plural | отстоя́ли |
отстоя́ть
to defend, to protect, to hold against enemy attacks
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отстоя́ть |
| Future, я | отстою́ |
| Future, ты | отстои́шь |
| Future, он, она, оно | отстои́т |
| Future, мы | отстои́м |
| Future, вы | отстои́те |
| Future, они | отстоя́т |
| Past masculine | отстоя́л |
| Past feminine | отстоя́ла |
| Past neuter | отстоя́ло |
| Past plural | отстоя́ли |
Imperfective: отста́ивать