отрица́ть
to deny (to assert that something is not true)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | отрица́ть |
|---|---|
| Present, я | отрица́ю |
| Present, ты | отрица́ешь |
| Present, он, она, оно | отрица́ет |
| Present, мы | отрица́ем |
| Present, вы | отрица́ете |
| Present, они | отрица́ют |
| Future, я | бу́ду отрица́ть |
| Future, ты | бу́дешь отрица́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет отрица́ть |
| Future, мы | бу́дем отрица́ть |
| Future, вы | бу́дете отрица́ть |
| Future, они | бу́дут отрица́ть |
| Past masculine | отрица́л |
| Past feminine | отрица́ла |
| Past neuter | отрица́ло |
| Past plural | отрица́ли |
| Imperative singular | отрица́й |
| Imperative plural | отрица́йте |