отрази́ть
to repel, to ward off, to refute, to parry
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отрази́ть |
|---|---|
| Future, я | отражу́ |
| Future, ты | отрази́шь |
| Future, он, она, оно | отрази́т |
| Future, мы | отрази́м |
| Future, вы | отрази́те |
| Future, они | отразя́т |
| Past masculine | отрази́л |
| Past feminine | отрази́ла |
| Past neuter | отрази́ло |
| Past plural | отрази́ли |
| Imperative singular | отрази́ |
| Imperative plural | отрази́те |
Imperfective: отража́ть