оторва́ть
to tear/pull away
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | оторва́ть |
|---|---|
| Future, я | оторву́ |
| Future, ты | оторвёшь |
| Future, он, она, оно | оторвёт |
| Future, мы | оторвём |
| Future, вы | оторвёте |
| Future, они | оторву́т |
| Past masculine | оторва́л |
| Past feminine | оторвала́ |
| Past neuter | оторва́ло |
| Past plural | оторва́ли |
| Imperative singular | оторви́ |
| Imperative plural | оторви́те |
Imperfective: отрыва́ть