отобра́ть
to choose, to select, to single out
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отобра́ть |
|---|---|
| Future, я | отберу́ |
| Future, ты | отберёшь |
| Future, он, она, оно | отберёт |
| Future, мы | отберём |
| Future, вы | отберёте |
| Future, они | отберу́т |
| Past masculine | отобра́л |
| Past feminine | отобрала́ |
| Past neuter | отобра́ло |
| Past plural | отобра́ли |
| Imperative singular | отбери́ |
| Imperative plural | отбери́те |
Imperfective: отбира́ть