отличи́ться
to differ [with от (ot, + genitive) ‘from someone/something’] (not to have the same characteristics)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | отличи́ться |
|---|---|
| Future, я | отличу́сь |
| Future, ты | отличи́шься |
| Future, он, она, оно | отличи́тся |
| Future, мы | отличи́мся |
| Future, вы | отличи́тесь |
| Future, они | отлича́тся |
| Past masculine | отличи́лся |
| Past feminine | отличи́лась |
| Past neuter | отличи́лось |
| Past plural | отличи́лись |
| Imperative singular | отличи́сь |
| Imperative plural | отличи́тесь |
Imperfective: отлича́ться
Examples
- отличи́ться в бою́ — to distinguish oneself in action