отличи́ть
to distinguish, to tell (from) (to see someone or something clearly or distinctly)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отличи́ть |
|---|---|
| Future, я | отличу́ |
| Future, ты | отличи́шь |
| Future, он, она, оно | отличи́т |
| Future, мы | отличи́м |
| Future, вы | отличи́те |
| Future, они | отлича́т |
| Past masculine | отличи́л |
| Past feminine | отличи́ла |
| Past neuter | отличи́ло |
| Past plural | отличи́ли |
| Imperative singular | отличи́ |
| Imperative plural | отличи́те |
Imperfective: отлича́ть