откуси́ть
to bite off, to take a bite (of)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | откуси́ть |
|---|---|
| Future, я | откушу́ |
| Future, ты | отку́сишь |
| Future, он, она, оно | отку́сит |
| Future, мы | отку́сим |
| Future, вы | отку́сите |
| Future, они | отку́сят |
| Past masculine | откуси́л |
| Past feminine | откуси́ла |
| Past neuter | откуси́ло |
| Past plural | откуси́ли |
| Imperative singular | откуси́ |
| Imperative plural | откуси́те |
Imperfective: отку́сывать