отклони́ть
to deflect
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отклони́ть |
|---|---|
| Future, я | отклоню́ |
| Future, ты | откло́нишь |
| Future, он, она, оно | откло́нит |
| Future, мы | откло́ним |
| Future, вы | откло́ните |
| Future, они | откло́нят |
| Past masculine | отклони́л |
| Past feminine | отклони́ла |
| Past neuter | отклони́ло |
| Past plural | отклони́ли |
| Imperative singular | отклони́ |
| Imperative plural | отклони́те |
Imperfective: отклоня́ть
Examples
- отклони́ть про́сьбу — to refuse a request