отдели́ть
to separate, to detach, to part
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отдели́ть |
|---|---|
| Future, я | отделю́ |
| Future, ты | отде́лишь |
| Future, он, она, оно | отде́лит |
| Future, мы | отде́лим |
| Future, вы | отде́лите |
| Future, они | отде́лят |
| Past masculine | отдели́л |
| Past feminine | отдели́ла |
| Past neuter | отдели́ло |
| Past plural | отдели́ли |
| Imperative singular | отдели́ |
| Imperative plural | отдели́те |
Imperfective: отделя́ть