отве́тить
to answer, to reply
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | отве́тить |
|---|---|
| Future, я | отве́чу |
| Future, ты | отве́тишь |
| Future, он, она, оно | отве́тит |
| Future, мы | отве́тим |
| Future, вы | отве́тите |
| Future, они | отве́тят |
| Past masculine | отве́тил |
| Past feminine | отве́тила |
| Past neuter | отве́тило |
| Past plural | отве́тили |
| Imperative singular | отве́ть |
| Imperative plural | отве́тьте |
Imperfective: отвеча́ть