отвезти́
to take away (by vehicle), to drive away, to take (someone or something by vehicle)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отвезти́ |
|---|---|
| Future, я | отвезу́ |
| Future, ты | отвезёшь |
| Future, он, она, оно | отвезёт |
| Future, мы | отвезём |
| Future, вы | отвезёте |
| Future, они | отвезу́т |
| Past masculine | отвёз |
| Past feminine | отвезла́ |
| Past neuter | отвезло́ |
| Past plural | отвезли́ |
| Imperative singular | отвези́ |
| Imperative plural | отвези́те |
Imperfective: отвози́ть