остри́чь
to cut, to crop, to bob, to shingle
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | остри́чь |
|---|---|
| Future, я | остригу́ |
| Future, ты | острижёшь |
| Future, он, она, оно | острижёт |
| Future, мы | острижём |
| Future, вы | острижёте |
| Future, они | остригу́т |
| Past masculine | остри́г |
| Past feminine | остри́гла |
| Past neuter | остри́гло |
| Past plural | остри́гли |
| Imperative singular | остриги́ |
| Imperative plural | остриги́те |
Imperfective: стричь, острига́ть