озабо́тить
to cause anxiety, to disquiet, to worry
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | озабо́тить |
|---|---|
| Future, я | озабо́чу |
| Future, ты | озабо́тишь |
| Future, он, она, оно | озабо́тит |
| Future, мы | озабо́тим |
| Future, вы | озабо́тите |
| Future, они | озабо́тят |
| Past masculine | озабо́тил |
| Past feminine | озабо́тила |
| Past neuter | озабо́тило |
| Past plural | озабо́тили |
| Imperative singular | озабо́ть |
| Imperative plural | озабо́тьте |
Imperfective: озабо́чивать