объясня́ться
to explain oneself
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | объясня́ться |
|---|---|
| Present, я | объясня́юсь |
| Present, ты | объясня́ешься |
| Present, он, она, оно | объясня́ется |
| Present, мы | объясня́емся |
| Present, вы | объясня́етесь |
| Present, они | объясня́ются |
| Future, я | бу́ду объясня́ться |
| Future, ты | бу́дешь объясня́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет объясня́ться |
| Future, мы | бу́дем объясня́ться |
| Future, вы | бу́дете объясня́ться |
| Future, они | бу́дут объясня́ться |
| Past masculine | объясня́лся |
| Past feminine | объясня́лась |
| Past neuter | объясня́лось |
| Past plural | объясня́лись |
| Imperative singular | объясня́йся |
| Imperative plural | объясня́йтесь |
Perfective: объясни́ться