обучи́ться
to get trained (in), to receive training (in), to learn, to study
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | обучи́ться |
|---|---|
| Future, я | обучу́сь |
| Future, ты | обу́чишься |
| Future, он, она, оно | обу́чится |
| Future, мы | обу́чимся |
| Future, вы | обу́читесь |
| Future, они | обу́чатся |
| Past masculine | обучи́лся |
| Past feminine | обучи́лась |
| Past neuter | обучи́лось |
| Past plural | обучи́лись |
| Imperative singular | обучи́сь |
| Imperative plural | обучи́тесь |
Imperfective: обуча́ться