обозли́ть
to embitter (someone), to rouse the spite (of someone)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | обозли́ть |
|---|---|
| Future, я | обозлю́ |
| Future, ты | обозли́шь |
| Future, он, она, оно | обозли́т |
| Future, мы | обозли́м |
| Future, вы | обозли́те |
| Future, они | обозля́т |
| Past masculine | обозли́л |
| Past feminine | обозли́ла |
| Past neuter | обозли́ло |
| Past plural | обозли́ли |
| Imperative singular | обозли́ |
| Imperative plural | обозли́те |
Imperfective: злить