обогна́ть
to overtake
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | обогна́ть |
|---|---|
| Future, я | обгоню́ |
| Future, ты | обго́нишь |
| Future, он, она, оно | обго́нит |
| Future, мы | обго́ним |
| Future, вы | обго́ните |
| Future, они | обго́нят |
| Past masculine | обогна́л |
| Past feminine | обогнала́ |
| Past neuter | обогна́ло |
| Past plural | обогна́ли |
| Imperative singular | обгони́ |
| Imperative plural | обгони́те |
Imperfective: обгоня́ть