облада́ть
to possess, to have, to own
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | облада́ть |
|---|---|
| Present, я | облада́ю |
| Present, ты | облада́ешь |
| Present, он, она, оно | облада́ет |
| Present, мы | облада́ем |
| Present, вы | облада́ете |
| Present, они | облада́ют |
| Future, я | бу́ду облада́ть |
| Future, ты | бу́дешь облада́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет облада́ть |
| Future, мы | бу́дем облада́ть |
| Future, вы | бу́дете облада́ть |
| Future, они | бу́дут облада́ть |
| Past masculine | облада́л |
| Past feminine | облада́ла |
| Past neuter | облада́ло |
| Past plural | облада́ли |
| Imperative singular | облада́й |
| Imperative plural | облада́йте |
Examples
- облада́ть вла́стью — to wield power