оби́деться
to take offence (at), to be offended (by), to feel hurt (by), to resent
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | оби́деться |
|---|---|
| Future, я | оби́жусь |
| Future, ты | оби́дишься |
| Future, он, она, оно | оби́дится |
| Future, мы | оби́димся |
| Future, вы | оби́дитесь |
| Future, они | оби́дятся |
| Past masculine | оби́делся |
| Past feminine | оби́делась |
| Past neuter | оби́делось |
| Past plural | оби́делись |
| Imperative singular | оби́дься |
| Imperative plural | оби́дьтесь |
Imperfective: обижа́ться
Examples
- оби́деться на кого́-либо — to be offended by someone