натыка́ться
to run against, to stumble on, to hit on
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | натыка́ться |
|---|---|
| Present, я | натыка́юсь |
| Present, ты | натыка́ешься |
| Present, он, она, оно | натыка́ется |
| Present, мы | натыка́емся |
| Present, вы | натыка́етесь |
| Present, они | натыка́ются |
| Future, я | бу́ду натыка́ться |
| Future, ты | бу́дешь натыка́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет натыка́ться |
| Future, мы | бу́дем натыка́ться |
| Future, вы | бу́дете натыка́ться |
| Future, они | бу́дут натыка́ться |
| Past masculine | натыка́лся |
| Past feminine | натыка́лась |
| Past neuter | натыка́лось |
| Past plural | натыка́лись |
| Imperative singular | натыка́йся |
| Imperative plural | натыка́йтесь |
Perfective: наткну́ться