наказа́ние
punishment
Noun | neuter | inanimate
| Nominative singular | наказа́ние |
|---|---|
| Nominative plural | наказа́ния |
| Genitive singular | наказа́ния |
| Genitive plural | наказа́ний |
| Dative singular | наказа́нию |
| Dative plural | наказа́ниям |
| Accusative singular | наказа́ние |
| Accusative plural | наказа́ния |
| Instrumental singular | наказа́нием |
| Instrumental plural | наказа́ниями |
| Prepositional singular | наказа́нии |
| Prepositional plural | наказа́ниях |
Examples
- отбыва́ть наказа́ние — to serve one's sentence