наделя́ть
to allot, to give, to provide
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | наделя́ть |
|---|---|
| Present, я | наделя́ю |
| Present, ты | наделя́ешь |
| Present, он, она, оно | наделя́ет |
| Present, мы | наделя́ем |
| Present, вы | наделя́ете |
| Present, они | наделя́ют |
| Future, я | бу́ду наделя́ть |
| Future, ты | бу́дешь наделя́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет наделя́ть |
| Future, мы | бу́дем наделя́ть |
| Future, вы | бу́дете наделя́ть |
| Future, они | бу́дут наделя́ть |
| Past masculine | наделя́л |
| Past feminine | наделя́ла |
| Past neuter | наделя́ло |
| Past plural | наделя́ли |
| Imperative singular | наделя́й |
| Imperative plural | наделя́йте |
Perfective: надели́ть
Examples
- наделя́ть вла́стью — to confer powers; vest rights