навра́ть
to lie (to someone), to tell lies (to someone)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | навра́ть |
|---|---|
| Future, я | навру́ |
| Future, ты | наврёшь |
| Future, он, она, оно | наврёт |
| Future, мы | наврём |
| Future, вы | наврёте |
| Future, они | навру́т |
| Past masculine | навра́л |
| Past feminine | наврала́ |
| Past neuter | навра́ло |
| Past plural | навра́ли |
| Imperative singular | наври́ |
| Imperative plural | наври́те |
Examples
- навра́ть в вычисле́ниях — to go wrong in one's calculations; miscalculate