махну́ть
to wave, to flap, to fling, to brandish
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | махну́ть |
|---|---|
| Future, я | махну́ |
| Future, ты | махнёшь |
| Future, он, она, оно | махнёт |
| Future, мы | махнём |
| Future, вы | махнёте |
| Future, они | махну́т |
| Past masculine | махну́л |
| Past feminine | махну́ла |
| Past neuter | махну́ло |
| Past plural | махну́ли |
| Imperative singular | махни́ |
| Imperative plural | махни́те |
Imperfective: маха́ть
Examples
- Он махну́л че́рез забо́р. — He leapt over the fence.
- Дава́й махнём на рыба́лку! — Let's go fishing!