мане́ра
manner (way of performing or effecting; method or style)
Noun | feminine | inanimate
| Nominative singular | мане́ра |
|---|---|
| Nominative plural | мане́ры |
| Genitive singular | мане́ры |
| Genitive plural | мане́р |
| Dative singular | мане́ре |
| Dative plural | мане́рам |
| Accusative singular | мане́ру |
| Accusative plural | мане́ры |
| Instrumental singular | мане́рой |
| Instrumental plural | мане́рами |
| Prepositional singular | мане́ре |
| Prepositional plural | мане́рах |