лома́ться
to break, to break up, to fracture, to split
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | лома́ться |
|---|---|
| Present, я | лома́юсь |
| Present, ты | лома́ешься |
| Present, он, она, оно | лома́ется |
| Present, мы | лома́емся |
| Present, вы | лома́етесь |
| Present, они | лома́ются |
| Future, я | бу́ду лома́ться |
| Future, ты | бу́дешь лома́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет лома́ться |
| Future, мы | бу́дем лома́ться |
| Future, вы | бу́дете лома́ться |
| Future, они | бу́дут лома́ться |
| Past masculine | лома́лся |
| Past feminine | лома́лась |
| Past neuter | лома́лось |
| Past plural | лома́лись |
| Imperative singular | лома́йся |
| Imperative plural | лома́йтесь |
Perfective: слома́ться, полома́ться
Examples
- Он до́лго лома́лся, но пото́м мы его́ уговори́ли пойти́ с на́ми. — He was pigheaded for a long time but then we convinced him to come with us.