лиши́ть
to deprive, to rob, to bereave
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | лиши́ть |
|---|---|
| Future, я | лишу́ |
| Future, ты | лиши́шь |
| Future, он, она, оно | лиши́т |
| Future, мы | лиши́м |
| Future, вы | лиши́те |
| Future, они | лиша́т |
| Past masculine | лиши́л |
| Past feminine | лиши́ла |
| Past neuter | лиши́ло |
| Past plural | лиши́ли |
| Imperative singular | лиши́ |
| Imperative plural | лиши́те |
Imperfective: лиша́ть
Examples
- лиши́ть прав — to deprive / rob (someone) of his rights